David Mulder

Ik ben schrijver van drie romans en een kinderboek (Pooldrift, Hexum, Bruiloften en partijen, Aartsrivalen).

Mijn beste vriend René zegt dat ik de meest warrige en ongestructureerde persoon ben die hij kent. En dat juist ík het in mijn hoofd haal om dit project te gaan uitvoeren vindt hij nog wel het waanzinnigste van dit hele Turfconcept.

Hij heeft gelijk, want ik ben vergeetachtig, ik heb weinig overzicht, ik leid een leven van duizend werkzaamheden die ik steevast door elkaar hussel. Toch ga ik mezelf verplichten elk moment van de dag alert te zijn en mijn handelingen te noteren.

Eén van de interessante aspecten aan Turf is de vraag of ik het vol ga houden. In de blogs zal ik verslag doen van de ontwikkelingen. Verder zal ik filosofische/essayistische teksten op de voortgang van het project loslaten. In 2012 wil ik een bundeling uitbrengen van die teksten, gebaseerd op mijn ervaringen gedurende het jaar.

Er zijn veel mensen die me voor gek verklaren. Anderen doen dat niet, maar voorspellen dat ik het binnen twee maanden zal worden.

Lang zat het idee voor Turf in mijn hoofd, maar nooit had ik het lef het uit te voeren. 'Ik ben immers geen beeldend kunstenaar,' hield ik mezelf voor. Tot ik de laatste versie inleverde van het manuscript voor mijn roman Pooldrift. Een lange periode van hard werken sloot ik af. Een heerlijke moment diende zich aan. Een punt waarop ik, als romanschrijver, slechts eens in de zoveel jaar arriveer. Ik keek om me heen, wreef in mijn handen en dacht: wat zal ik eens ondernemen?

De onzin van de aanname dat alleen een ervaren beeldend kunstenaar Turf zou kunnen uitvoeren drong tot me door. Ik besloot het te wagen. Soms moet je risico nemen.

Ikzelf ben net zo benieuwd naar de uitkomsten van dit project als de volgers en toeschouwers. Het wordt een spannend jaar. Ik heb er zin in.